Enpe

Varmadan bu yere terk etti küçük kadın.
Arkasını dönüp gittiği yerdeydi.
Yüzünü gördüm bir aralık.
Durmadı bile imi.
Gelmemeşti. Ama gittiği vaki.
Sonra sakallarından kelimeler döktü adam kadının ardından
Ki şiirler gibi geri gelsindi.
Sonra, bir kentin tüm durağanlığı içinde tüm bilindik yabancılığı ile beraber, bir gün bir gün bir kapıdan geçmek gibiydi, sessiz.

Ve sessizlik.
Sürgit bir varoluştur.
Öyle de oldu.

Gelmediği yeri terk etti.
El kadar bir kadındı.
Elleri, bir kenti selamlardı günlerce.
Kent.
Derlerdi,
Bir şiir başkenti idi.

Şimdi el yordamıyla sevişiyoruz ancak bizde.
Ellerimizle yapıp yapabildiğimiz tek şey,
Dokunmak yerine.

IMG_2119.JPG
The black sun over Paris, Chagall.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s